Gat

Toen we een tijdje geleden in Londen waren en een cultureel dagje hielden, waren ze in Tate Modern bezig met verbouwen. Vanaf het balkon kon je zien hoe de vloer open lag, een aantal bulldozers ging er flink tekeer.
Een nieuwe vloer, dachten we. Of verwarming.

Maar nee, het was kunst. Het enorme gat in de vloer is kunst.
"It represents borders, the experience of immigrants, the experience of segregation, the experience of racial hatred. It is the experience of a Third World person coming into the heart of Europe," zegt de kunstenaar. "Jaja," zeg ik. "'t Zal wel. Voor mij is het gewoon een gat in de vloer."

Inmiddels zijn al vijftien mensen in het gat gevallen. Misschien toch een idee om er een hekje omheen te zetten, of een doorzichtig vloertje er overheen te leggen. Van kuststof dan wel.

Gheheheh....

(op verzoek uiteraard ook in vrouw-vrouw, man-man of andere combinaties verkrijgbaar.)

Doe mij maar een eitje

Sint of Santa?

De Sint is weer in Nederland. Ik heb het gedeeltelijk 'live' kunnen zien, maar daarna was 't zo druk op uitzendinggemist.nl dat ik er niet meer op kon. Vanavond ga ik 't nog maar 'ns proberen.

Gekgenoeg werd op de dag dat in Nederland de Goedheiligman dan toch eindelijk aankwam met zijn boot (en hij gelukkig ook zijn eigen paard weer terugkreeg!) hier de Kerstlichtjes aangestoken in de stad. Dat zou een hele toestand worden, maar dat bleek erg mee te vallen. Maar de Kerstsfeer zit er al wel flink in. Lichtjes, Kerstliedjes, cadeautjes in de etalages, sneeuwpoppen, the works.

Voor mij is 't een beetje raar. Kerst hoort pas na de Sint. Maargoed, hier kennen ze de Sint dan weer niet. Ik zou dus eigenlijk moeten kiezen. Maar, met een enorme doos vol lekkers (dank je Sinterklaasje!) binnen handbereik hoef ik dat lekker niet!

(En ja, ik weet 't, hier krijgen de kinderen hun cadeautjes van/via Father Christmas en dus niet Santa, maar dat bekt niet zo lekker...)

Etsy mini

(Allemaal aanklikbaar!)

Fart in my duck

Een paar maanden geleden hoorde ik een bekende stem uit de computer luidspreker schallen. Kabouter Plop! Maar wacht 'ns, waarom zat Tye dat te luisteren?

Het bleek dat iemand er een engelse tekst op had gemaakt, fonetisch naar het vlaams van Kabouter Plop en zijn vrienden. Sit and fart in my duck. Niet voor heel gevoelige lezers, maar Tye kon er geen genoeg van krijgen. En ik kreeg 't liedje niet meer uit m'n hoofd.

Nu zijn er een stel Amerikanen die op Youtube hun eigen filmpje hebben gemaakt: zij zingen 'Fart in my duck' en nu pas wordt duidelijk hoe goed die tekst is gekozen. Het klinkt bijna hetzelfde als wat Kabouter Plop zingt! Moet je echt even luisteren.

Ik denk niet dat Kabouter Plop ooit had gedacht zo populair te worden!

Gehaald!

Zojuist, om 2 uur engelse tijd, heb ik de 50.000 woorden gehaald!

Ik heb als een gek geschreven, echt als een gek. Iedere dag 5000 woorden, waardoor ik iedere dag steeds meer vooruit liep, van 3 dagen vooruit op de allereerste dag van Nanowrimo tot maar liefst 19 dagen net voor middernacht. En toen ben ik nog even door gaan stomen.

Het verhaal, surprise surprise, is nog niet af. Ik heb nog minstens 20.000 woorden nodig, en dat gaat me ook wel lukken omdat ik nu nog wel heel wat 'maand' over heb gehouden. Veel meer dan me in de voorgaande jaren overbleef.

Maar morgen ga ik maar even een rustdag houden, denk ik........

Jarig

Gefeliciteerd met je verjaardag, Esther, dat je maar een stralende dag mag hebben en een mooi nieuw jaar!

Buitenlander

Ik ben een buitenlander.

Over het algemeen merk ik daar niet veel van. Ik lees Engelse tijdschriften, ik kijk East Enders, ik sluit me netjes aan in de rij voor de bus, ik eet op zondag een roast, sommigen van onze vrienden weten niet eens dat ik niet hier geboren en getogen ben en komen daar pas achter als ze het hebben over tv programma's uit hun jeugd, heb Tye vandaag nog gevraagd of we nog een poppy gaan halen voor op onze jas en we hebben vanavond al een rondje gelopen door de wijk om te kijken naar al het vuurwerk dat wordt afgestoken. Remember, remember.... (Ik verbaas me nog steeds wel een beetje dat er honderden jaren na dato een terroristische aanslag op deze manier herdacht wordt, maargoed, Tye denktdaar precies hetzelfde over.)

Al zou ik Who wants to be a millionaire nooit kunnen winnen vanwege de typisch Britse vragen over topografie, het koningshuis, leeftijden van sterren waar ik nog nooit van gehoord heb of een bepaald ingredient uit een typisch Engels gerecht, ik heb me aardig aangepast, denk ik.

En als ik dan heimwee krijg naar Nederland kan ik een ontbijtje nemen van beschuit, of een boterham met goudse kaas of hagelslag. Ik kan (neger-)zoenen kopen en stroopwafels en mergpijpen. De boerenkool is hier alweer volop te krijgen, en uiteraard zijn er ook winterwortels en uien, dus binnenkort maar weer eens een stamppotje maken. Mijn ouders hebben een tas vol Honig en Knorr zakjes meegenomen voor o.a. nasi en bami, een zak drop (nee, die is nog niet op), en ook een enorme stapel Viva's en Flairs. (Bedankt zusje!)

Met dat laatste is iets vreemds aan de hand.

In de Flair staat elke week de rubriek 'Ik ben zo...' waarin, zo staat er boven 'Een BN'er zichzelf aan de hand van een aantal steekwoorden zichzelf beoordeelt. Of een BN'er die een lekker recept prijsgeeft.
En weet je, tijdens 't doorbladeren van die Flairs heb ik meer dan eens gedacht 'Maar wie ben jij dan?' Ook de toelichting doet zelden een lichtje branden.

Je gaat me toch niet vertellen dat ik straks een buitenlander in Nederland ben...?

(Mooi is dan weer wel dat Tye voor mij ook een buitenlander is. Zijn oma schrok ervan toen ik dat zei. 'I don't reckon that..' En toen ik zei dat zij voor mij ook een buitenlander is begon ze helemaal te stuiteren. 'I'm not a foreigner, I am British.' Ik heb geprobeerd het uit te leggen, maar the penny didn't drop, ben ik bang...)