Jarig

Hieperdepiep hoera, vandaag ben ik jarig!

Om elf uur engelse tijd vierde ik dat al met m'n ouders op Skype, en een uurtje later dan ook hier.

Ik ben weer aardig verwend. Van m'n ouders kreeg ik de boeken Stitch 'n Bitch en Stitch 'n Bitch; Happy Hooker, een paar bolletjes wol, wat breinaalden, een leuke kalender en vier mini canvasjes om op te schilderen.

Van Tye kreeg ik een heel mooie ketting, waar ik morgen een foto van zal maken: een fossiel met zilver er omheen, aan een lange zilveren ketting.

Van zijn ouders en oma en zus een hele lading badschuim, bodylotion, badzout, een trui en een shirt.

Vanmiddag zijn we naar Enchanted geweest. Tye had daar eiiigenlijk niet zo'n zin in, want Disney film, en eerlijk gezegd had ik 't tekenfilm-gedeelte niet zo lang verwacht, maar verder viel 't reuze mee. Ik heb Tye zelfs horen lachen, jawel!
En net zijn we fijn uit eten geweest.

We gaan nu lekker uitbuiken voor de tv. Bedankt iedereen voor de e-cards en felicitaties via telefoon, sms, Hyves en blog!

Kerst

Een boek.
Nog een boek.
Een badjas en big shirt en een paar sokken. Roze.
Adidas shower gel en deo.
Een eitje met munt.
Een klok.
Een warm hart.
Een Life timer.
Olay dag- en nachtcreme.
Een make-up tasje.
Een cursus Pools.
Dirty Dancing, de DVD en CD.
Dolce and Gabbana eau de toilette.

Ik ben duidelijk heel braaf geweest dit jaar. En dan te bedenken dat ik zondag ook nog eens jarig ben....

Boodschappenlijstje

Pastinaken? Check!
Spruitjes? Check!
Ganzenvet? Check!
Mince pies? Check!
Yorkshire puddings? Check!
Tesco medewerkers met Panto kostuums aan? Check!
In de file om een parkeerplaats te krijgen en dus ook weer in de file om eruit te komen? Check!

Vrolijk Kerstfeest allemaal!

Uitpakken? Stress!!

Had ik je al eens verteld dat er op Etsy behalve geweldige winkels ook een forum is? Forumverslaafd als ik ben, ben ik daar veel te vinden. Om mijn winkeltje te promoten, contacten op te doen, wie weet een custom order te scoren, maar zo af en toe ook om me enorm te verbazen.

Zo las ik gisteren een stukje over een kinderverjaardag waar geen cadeautjes werden uitgepakt. Alles werd netjes aangenomen, en ingepakt en wel op een tafel gelegd. De schrijver van het stukje verbaasde zich erover, maar heel veel (Amerikaanse) anderen blijkbaar niet. Het werd zelfs als onbeschoft gezien om de cadeautjes in het bijzijn van de gever uit te pakken. 'Dat hoort niet'. Hmm...

Maar een aantal reageerders ging nog een stapje verder. Vooral bij kinderverjaardagen zou stress een doorslaggevende factor zijn om geen cadeautjes uit te pakken. Stel je voor dat een van de gevers niet zoveel geld had besteeds aan een cadeautje als de rest van de gevers. Hoe ongemakkelijk zou dat kind zich dan voelen! En de jarige job, die dan opeens in 't middelpunt van de belangstelling staat. Wat vreselijk. En stel je nou eens voor dat hij of zij een cadeautje krijgt dat hij of zij allang heeft, of, nog erger, helemaal niet leuk vindt. Een ramp!

Cadeautjes uitpakken op een verjaardag schijnt ook nog eens hartstikke saai te zijn. Niet voor de jarige, dat mag duidelijk zijn, maar wel voor de genodigden. Daar zit je dan met je glas ranja en je taartje, toe te kijken naar hoe een ander het ene na het andere leuke cadeautje uitpakt. En jij mag er niet eens mee spelen. Boooooooring! Kinderen die zich vervelen kunnen zich gaan misdragen. Er werd op het forum gesproken over totaal uit de hand gelopen feestjes waarbij het uitpakken van cadeautjes heeft gezorgd voor jaloerse blikken, stampvoeten, huilbuien en vechtpartijen. Gezellig. Iemand nog een stukje taart?

'Soms is er ook gewoon geen tijd om cadeautjes uit te pakken,' schreef iemand. 'Als je twintig kinderen hebt uitgenodigd om naar een indoor speeltuin te komen die je voor twee uur gehuurd hebt, dan ga je geen tijd verspillen aan cadeautjes uitpakken. Ze geven je daar gewoon een zak waar je alle cadeautjes in kunt stoppen.'

En dat vind ik nou onbeschoft. 'Dank je wel, pleur maar in de zak.' Lekker hebberig.

Het schijnt trouwens wel dat die Amerikaanse kids die dus geen cadeautjes uitpakken wegens tijdgebrek of hoge stressgehalten netjes een bedanktbriefje schrijven. Dat lijkt mij nou stressen!

Nog meer kwijt

Vandaag is duidelijk geworden dat er nog meer gegevens kwijt zijn. Het gaat nu om de adresgegevens van drie miljoen die hun theorie-examen hebben gedaan.

Het gaat lekker hier op het eiland.

Goed zoeken!

Heb je dat ook weleens? Dat je iets belangrijks ergens veilig hebt opgeborgen, maar dat je het op het moment dat je het nodig hebt niet meer kan vinden? Dat je het hele huis overhoop haalt en dat het dan op de meest onlogische plaats blijkt te liggen?

Hier op het eiland is het een veel voorkomend verschijnsel.

In November kwam aan het licht dat de discs met kinderbijslag gegevens spoorloos waren verdwenen. Van 25 miljoen mensen! Dus als je kinderen hebt hier in het VK, dan kun je er donder op zeggen dat jouw gegevens op een van die discs stond. Zes stuks, overigens. Spoorloos.

Begin deze maand werd duidelijk dat de DVLA, the Driver and Vehicle License Agency, waar je dus je rijbewijs en autoverzekering regelt, ook wat gerommeld heeft met gegevens. Vertrouwelijke gegevens werden naar de verkeerde adressen gestuurd. Het ging hier om namen, geboortedata, adressen, verzekeringsnummers en hoeveel punten er op het rijbewijs staan. Toch vervelend als dat bij je buurman terecht komt.

En nu blijkt er weer een laptop verdwenen te zijn met de gegevens van diabetes patienten. Het kan ook nog zijn dat dat te maken heeft met het DVLA-voorval, omdat automobilisten met diabetes geregistreerd worden.

Ik heb voor de zekerheid maar even gekeken of mijn ID-kaart nog ligt waar ik 'm gelaten heb. Die heb ik over niet al te lange tijd toch weer nodig, zou niet echt handig zijn als die ook zomaar verdween.

In het donker zie je niets

Tye en ik waren dit weekend weer bij onze vrienden in Cambridge, voor een gezellig feestje, heerlijke curry (al heb ik de vegetarische variant met spruitjes maar laten staan), en een duik in de studio. Een nieuwe versie van Band Aid deze keer. De link volgt nog wel, denk ik, al weet ik niet of er de behoefte bestaat om Tye en mij te horen zingen.

Pas rond half vier, toen het nummer helemaal was afgemixt en ons luchtbedje was opgepompt, kropen we eindelijk in ons bedje in de geluidsdichte en vreselijk donkere studio. Je kon letterlijk geen hand voor ogen zien. Echt niet. Ik heb het geprobeerd, met mijn hand eerst van veraf, toen steeds dichter en dichter bij, tot tegen m'n neus aan. Niks.

Als dit is hoe een blinde moet leven, dacht ik nog.. De gedachte maakte ik niet eens af. Ik was allang blij dat ik wist waar het lichtknopje zat. (Dat kwam nog van pas toen ik Tye uit 't bed liet kieperen, maar da's een heel ander verhaal..) En dat ik in ieder geval Tye's gesnurk kon horen, zodat ik wist dat hij er was.

Voor Marloes ligt dat wel even anders. Marloes heeft het syndroom van Usher, waarbij haar gezichtsveld en haar gehoor steeds verder achteruit gaat. Op dit moment ziet ze minder dan 5% en hoort ze zonder gehoorapparaat bar weinig. Ze is doofblind.

Het klinkt misschien wat tegenstrijdig, maar het afgelopen jaar heeft Marloes een visueel dagboek bijgehouden, en dat is nu uitgebacht. Al eeder zag ik haar tekeningen, met enorm gevoel voor zelfs de kleinste details. Heel bijzonder!

Mocht je nou nog op zoek zijn naar een Kerstcadeautje voor me, of echt niet weten wat me voor m'n verjaardag te geven, dan geef ik je even een hint: Zho, een jaar uit het leven van een doofblinde vrouw staat hoog op mijn lijstje.

Heerlijk, zo'n avondje

Sinterklaas is me er eentje. Niet alleen weet hij de kinderen in Nederland te vinden, ook dit verstekelingetje in Engeland wordt niet vergeten.

Vanochtend lag er een briefje in mijn schoen. 'Happy Sinterklaas day. As a surprise, you're going out to dinner tonight.' Mjummm, da's nog eens een goed plan, Sinterklaas!

En dus gingen we vanavond naar de Carvery. Ik heb lekker kalkoen op met cranberries, flink veel gestoomde groenten en een paar roasties. Tye nam het rundvlees, en ook nog een gigantische Yorkshire pudding. Het toetje na ging er niet helemaal meer in...

Ik vind 't wel heerlijk, zo'n avondje van gemixte culturen. Ik laat de pepernoten alleen wel even staan, denk ik zo....

Fijne Sinterklaas iedereen!

Nieuw!